حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ الْوَاسِطِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي الْعَلاَءِ، عَنْ مُطَرِّفٍ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، قَالَ صَلَّى مَعَ عَلِيٍّ ـ رضى الله عنه ـ بِالْبَصْرَةِ فَقَالَ ذَكَّرَنَا هَذَا الرَّجُلُ صَلاَةً كُنَّا نُصَلِّيهَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. فَذَكَرَ أَنَّهُ كَانَ يُكَبِّرُ كُلَّمَا رَفَعَ وَكُلَّمَا وَضَعَ.
Ишоқ Воситий бизга айтди: Холид бизга айтди, Журайрийдан, у Абул-Алўдан, у Мутаррифдан, у Имрон ибн Ҳусайндан: У деди: У (Имрон) Али розияллаҳу анҳу билан Басрада намоз ўқиди ва: ‹Мана бу киши (Али) бизга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан ўқийдиган намозимизни эслатди›, деди. У (Али) ҳар гал (бошни) кўтарганида ва (саждага) қўйганида такбир айтганини зикр қилди.