حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ كَانَ النَّاسُ يُصَلُّونَ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهُمْ عَاقِدُو أُزْرِهِمْ مِنَ الصِّغَرِ عَلَى رِقَابِهِمْ فَقِيلَ لِلنِّسَاءِ لاَ تَرْفَعْنَ رُءُوسَكُنَّ حَتَّى يَسْتَوِيَ الرِّجَالُ جُلُوسًا.
Муҳаммад ибн Касир бизга айтди: Суфён бизга хабар берди, Абу Ҳозимдан, у Саҳл ибн Саъддан: У деди: Одамлар Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан намоз ўқир эдилар, улар (матоси) кичиклигидан изорларини бўйинларига боғлаб олган ҳолда (эдилар). Аёлларга: ‹Эркаклар (саждадан) ўтирган ҳолда меъёрга келгунларинча бошларингизни кўтарманглар›, дейилди (авратлари кўринмасин учун).