حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا بَكْرٌ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَالِكٍ ابْنِ بُحَيْنَةَ، قَالَ صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الظُّهْرَ فَقَامَ وَعَلَيْهِ جُلُوسٌ، فَلَمَّا كَانَ فِي آخِرِ صَلاَتِهِ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ وَهْوَ جَالِسٌ.
Қутайба ибн Саъид бизга айтди: Бакр бизга айтди, Жаъфар ибн Робиаъдан, у Аъраждан, у Абдуллаҳ ибн Молик Ибн Буҳайнадан: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга пешин ўқиб бердилар, (биринчи қаъдада) ўтириши лозим бўлган ҳолда (ўтирмай қиёмга) турди. Намозининг охирида ўтирган ҳолда икки сажда (саҳв саждаси) қилдилар.