حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ الأَعْمَشِ، حَدَّثَنِي شَقِيقٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنَّا إِذَا كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الصَّلاَةِ قُلْنَا السَّلاَمُ عَلَى اللَّهِ مِنْ عِبَادِهِ، السَّلاَمُ عَلَى فُلاَنٍ وَفُلاَنٍ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَقُولُوا السَّلاَمُ عَلَى اللَّهِ. فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّلاَمُ، وَلَكِنْ قُولُوا التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ، وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّبَاتُ، السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ، السَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ. فَإِنَّكُمْ إِذَا قُلْتُمْ أَصَابَ كُلَّ عَبْدٍ فِي السَّمَاءِ أَوْ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، ثُمَّ يَتَخَيَّرُ مِنَ الدُّعَاءِ أَعْجَبَهُ إِلَيْهِ فَيَدْعُو ".
Мусаддад бизга айтди: Яҳё бизга айтди, Аъмашдан: Шақиқ менга айтди, Абдуллаҳдан: У деди: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан намозда бўлсак: ‹Аллаҳга Ўз бандаларидан салом бўлсин, фалон ва фалонга салом бўлсин› дер эдик. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «‹Аллаҳга салом бўлсин› деманглар, чунки Аллаҳ — Ўзи Саломдир. Балки: ‹Ат-таҳийяту лиллаҳи вас-салавату ват-таййибат, ас-салому алайка айюҳан-набийю ва роҳматуллаҳи ва баракатуҳ, ас-салому алайна ва ала ибадиллаҳис-солиҳин› денглар. Чунки сизлар (буни) айтсангиз, у осмондаги — ёки осмон билан ер орасидаги — ҳар бир бандага етади. ‹Аш-ҳаду ан ла илаҳа иллаллаҳ, ва аш-ҳаду анна Муҳаммадан абдуҳу ва расулуҳ›. Сўнг ўзига маъқул бўлган дуони танлаб дуо қилсин», дедилар.