Жамоат намозининг вожиблиги

Azon kitobi · 1 ҳадис

باب وُجُوبِ صَلاَةِ الْجَمَاعَةِ

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ آمُرَ بِحَطَبٍ فَيُحْطَبَ، ثُمَّ آمُرَ بِالصَّلاَةِ فَيُؤَذَّنَ لَهَا، ثُمَّ آمُرَ رَجُلاً فَيَؤُمَّ النَّاسَ، ثُمَّ أُخَالِفَ إِلَى رِجَالٍ فَأُحَرِّقَ عَلَيْهِمْ بُيُوتَهُمْ، وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ يَعْلَمُ أَحَدُهُمْ أَنَّهُ يَجِدُ عَرْقًا سَمِينًا أَوْ مِرْمَاتَيْنِ حَسَنَتَيْنِ لَشَهِدَ الْعِشَاءَ ‏"‏‏.‏

Абдуллаҳ ибн Юсуф бизга айтди: Молик бизга хабар берди, Абуз-Зиноддан, у Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Жоним қўлида бўлган (Аллаҳ)га қасамки, мен ўтин келтиришни буюриб, ўтин йиғишни, сўнг намозга азон айтишни, сўнг бир кишига одамларга имом бўлишни буюриб, кейин (жамоатга келмаган) кишиларга бориб, уйларини устиларидан ёқиб юборишни кўнглимга келтирдим. Жоним қўлида бўлган (Аллаҳ)га қасамки, агар улардан бири семиз суяк ёки икки яхши (қўй) туёғини топишини билганида, албатта хуфтонга келар эди», дедилар.