حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَرُوبَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، حَدَّثَهُمْ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَا بَالُ أَقْوَامٍ يَرْفَعُونَ أَبْصَارَهُمْ إِلَى السَّمَاءِ فِي صَلاَتِهِمْ ". فَاشْتَدَّ قَوْلُهُ فِي ذَلِكَ حَتَّى قَالَ " لَيَنْتَهُنَّ عَنْ ذَلِكَ أَوْ لَتُخْطَفَنَّ أَبْصَارُهُمْ ".
Али ибн Абдуллаҳ бизга айтди: Яҳё ибн Саъид бизга хабар берди: Ибн Абу Аруба бизга айтди: Қатода бизга айтди, Анас ибн Молик уларга айтди: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Баъзи қавмларга нима бўлдики, намозларида кўзларини осмонга кўтарадилар?» дедилар. Бу ҳақдаги сўзлари қаттиқлашди, ҳатто: «Албатта улар бундан тўхтасинлар, акс ҳолда кўзлари юлиб олинади», дедилар.