حَدَّثَنَا آدَمُ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الأَغَرِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِذَا كَانَ يَوْمُ الْجُمُعَةِ، وَقَفَتِ الْمَلاَئِكَةُ عَلَى باب الْمَسْجِدِ يَكْتُبُونَ الأَوَّلَ فَالأَوَّلَ، وَمَثَلُ الْمُهَجِّرِ كَمَثَلِ الَّذِي يُهْدِي بَدَنَةً، ثُمَّ كَالَّذِي يُهْدِي بَقَرَةً، ثُمَّ كَبْشًا، ثُمَّ دَجَاجَةً، ثُمَّ بَيْضَةً، فَإِذَا خَرَجَ الإِمَامُ طَوَوْا صُحُفَهُمْ، وَيَسْتَمِعُونَ الذِّكْرَ ".
Одам бизга айтди: Ибн Абу Зиъб бизга айтди, Зуҳрийдан, у Абу Абдуллаҳ Ағаррдан, у Абу Ҳурайрадан: У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Жума куни бўлса, малоикалар масжид эшиги ёнида туриб, биринчи (келган)дан бошлаб кетма-кет (келганларни) ёзадилар. (Эрта) борувчининг мисоли — туя ҳадя қилувчининг мисолидек, сўнг сигир ҳадя қилувчидек, сўнг қўчқор, сўнг товуқ, сўнг тухум (ҳадя қилувчидек)дир. Имом (хутбага) чиқса, улар саҳифаларини ёпадилар ва зикрни (хутбани) тинглайдилар», дедилар.