حَدَّثَنَا آدَمُ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ، عَنْ عَمِّهِ، قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ خَرَجَ يَسْتَسْقِي قَالَ فَحَوَّلَ إِلَى النَّاسِ ظَهْرَهُ، وَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ يَدْعُو، ثُمَّ حَوَّلَ رِدَاءَهُ، ثُمَّ صَلَّى لَنَا رَكْعَتَيْنِ جَهَرَ فِيهِمَا بِالْقِرَاءَةِ.
Одам бизга айтди: Ибн Абу Зиъб бизга айтди, Зуҳрийдан, у Аббод ибн Тамимдан, у амакисидан: У деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни ёмғир сўраб чиқган куни кўрдим. У деди: У зот одамларга орқаларини ўгирдилар, қиблага юзланиб дуо қилдилар, сўнг ридоларини ағдардилар, кейин бизга икки ракат ўқиди, уларда қироатни баланд овозда қилдилар.