حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ نَصْرٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ أَبِي حَيَّانَ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لِبِلاَلٍ عِنْدَ صَلاَةِ الْفَجْرِ " يَا بِلاَلُ حَدِّثْنِي بِأَرْجَى عَمَلٍ عَمِلْتَهُ فِي الإِسْلاَمِ، فَإِنِّي سَمِعْتُ دَفَّ نَعْلَيْكَ بَيْنَ يَدَىَّ فِي الْجَنَّةِ ". قَالَ مَا عَمِلْتُ عَمَلاً أَرْجَى عِنْدِي أَنِّي لَمْ أَتَطَهَّرْ طُهُورًا فِي سَاعَةِ لَيْلٍ أَوْ نَهَارٍ إِلاَّ صَلَّيْتُ بِذَلِكَ الطُّهُورِ مَا كُتِبَ لِي أَنْ أُصَلِّيَ. قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ دَفَّ نَعْلَيْكَ يَعْنِي تَحْرِيكَ.
Ишоқ ибн Наср бизга айтди: Абу Усома бизга айтди, Абу Ҳайёндан, у Абу Зуръадан, у Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бомдод намози пайти Билолга: «Эй Билол, Исломда қилган энг умидвор (савобли) ишингни менга айтиб бер, чунки мен жаннатда олдимда оёқ кийиминг (оёқ товушини) эшитдим», дедилар. У: ‹Мен менга энг умидвор бирор амал қилмадим — фақат мен кеча ёки кундузнинг бирор соатида таҳорат қилсам, ўша таҳорат билан менга насиб бўлган (миқдорда) намоз ўқирдим›, деди. Абу Абдуллаҳ (Бухорий) деди: ‹Дафа наълайка› — яъни ҳаракати (товуши).