حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَرَّ عَلَى رَجُلٍ مِنَ الأَنْصَارِ وَهُوَ يَعِظُ أَخَاهُ فِي الْحَيَاءِ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " دَعْهُ فَإِنَّ الْحَيَاءَ مِنَ الإِيمَانِ ".
Бизга Абдуллаҳ ибн Юсуф ривоят қилди, у деди: бизга Молик ибн Анас, Ибн Шиҳобдан, у Солим ибн Абдуллаҳдан, у отасидан хабар бердики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ансорлардан бир кишининг ёнидан ўтдилар — у ўз биродарига ҳаё ҳақида насиҳат қилаётган эди. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Уни қўйиб юбор (ўз ҳолига қўй), албатта ҳаё иймондандир,» дедилар.