حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ وَاصِلٍ الأَحْدَبِ، عَنِ الْمَعْرُورِ، قَالَ لَقِيتُ أَبَا ذَرٍّ بِالرَّبَذَةِ، وَعَلَيْهِ حُلَّةٌ، وَعَلَى غُلاَمِهِ حُلَّةٌ، فَسَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ، فَقَالَ إِنِّي سَابَبْتُ رَجُلاً، فَعَيَّرْتُهُ بِأُمِّهِ، فَقَالَ لِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " يَا أَبَا ذَرٍّ أَعَيَّرْتَهُ بِأُمِّهِ إِنَّكَ امْرُؤٌ فِيكَ جَاهِلِيَّةٌ، إِخْوَانُكُمْ خَوَلُكُمْ، جَعَلَهُمُ اللَّهُ تَحْتَ أَيْدِيكُمْ، فَمَنْ كَانَ أَخُوهُ تَحْتَ يَدِهِ فَلْيُطْعِمْهُ مِمَّا يَأْكُلُ، وَلْيُلْبِسْهُ مِمَّا يَلْبَسُ، وَلاَ تُكَلِّفُوهُمْ مَا يَغْلِبُهُمْ، فَإِنْ كَلَّفْتُمُوهُمْ فَأَعِينُوهُمْ ".
Бизга Сулаймон ибн Ҳарб ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба, Восил ал-Аҳдабдан, у ал-Маърурдан (ривоят қилди), у деди: Мен Абу Заррни Рабазада учратдим — эгнида бир сидирға кийим, хизматкорининг эгнида ҳам худди шундай кийим бор эди. Мен ундан буни сўрадим. У деди: Мен бир кишини сўкиб, онаси билан таъна қилган эдим. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) менга: «Эй Абу Зарр, уни онаси билан таъна қилдингми? Сен жаҳолат (жоҳилият) бор киши экансан. Биродарларингиз — хизматкорларингиздир; Аллаҳ уларни қўл остингизга қилди. Кимнинг биродари қўл остида бўлса, ўзи ейдиган нарсадан унга ҳам едирсин, ўзи киядиган нарсадан кийдирсин. Уларга қийин келадиган иш юкламанглар; агар юкласангиз, уларга ёрдам беринглар,» дедилар.