حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ هِشَامٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ عَلَيْهَا وَعِنْدَهَا امْرَأَةٌ قَالَ " مَنْ هَذِهِ ". قَالَتْ فُلاَنَةُ. تَذْكُرُ مِنْ صَلاَتِهَا. قَالَ " مَهْ، عَلَيْكُمْ بِمَا تُطِيقُونَ، فَوَاللَّهِ لاَ يَمَلُّ اللَّهُ حَتَّى تَمَلُّوا ". وَكَانَ أَحَبَّ الدِّينِ إِلَيْهِ مَا دَامَ عَلَيْهِ صَاحِبُهُ.
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди, бизга Яҳё, Ҳишомдан ривоят қилди, у деди: менга отам, Оишадан хабар бердики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унинг ҳузурига кирдилар, ёнида бир аёл бор эди. У: «Бу ким?» дедилар. (Оиша): «Фалон аёл,» деди ва унинг (кўп) намозини эслатди. У: «Тўхта! Тоқат қила оладиган (амал)ни илинглар. Аллаҳга қасамки, сизлар зерикмагунингизча Аллаҳ (савоб беришдан) зерикмайди,» дедилар. У кишига энг суюкли дийн (амал) — эгаси бардавом қиладигани эди.