حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْجَعْدِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي جَمْرَةَ، قَالَ كُنْتُ أَقْعُدُ مَعَ ابْنِ عَبَّاسٍ، يُجْلِسُنِي عَلَى سَرِيرِهِ فَقَالَ أَقِمْ عِنْدِي حَتَّى أَجْعَلَ لَكَ سَهْمًا مِنْ مَالِي، فَأَقَمْتُ مَعَهُ شَهْرَيْنِ، ثُمَّ قَالَ إِنَّ وَفْدَ عَبْدِ الْقَيْسِ لَمَّا أَتَوُا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنِ الْقَوْمُ أَوْ مَنِ الْوَفْدُ ". قَالُوا رَبِيعَةُ. قَالَ " مَرْحَبًا بِالْقَوْمِ ـ أَوْ بِالْوَفْدِ ـ غَيْرَ خَزَايَا وَلاَ نَدَامَى ". فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّا لاَ نَسْتَطِيعُ أَنْ نَأْتِيَكَ إِلاَّ فِي شَهْرِ الْحَرَامِ، وَبَيْنَنَا وَبَيْنَكَ هَذَا الْحَىُّ مِنْ كُفَّارِ مُضَرَ، فَمُرْنَا بِأَمْرٍ فَصْلٍ، نُخْبِرْ بِهِ مَنْ وَرَاءَنَا، وَنَدْخُلْ بِهِ الْجَنَّةَ. وَسَأَلُوهُ عَنِ الأَشْرِبَةِ. فَأَمَرَهُمْ بِأَرْبَعٍ، وَنَهَاهُمْ عَنْ أَرْبَعٍ، أَمَرَهُمْ بِالإِيمَانِ بِاللَّهِ وَحْدَهُ. قَالَ " أَتَدْرُونَ مَا الإِيمَانُ بِاللَّهِ وَحْدَهُ ". قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ. قَالَ " شَهَادَةُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ، وَإِقَامُ الصَّلاَةِ، وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ، وَصِيَامُ رَمَضَانَ، وَأَنْ تُعْطُوا مِنَ الْمَغْنَمِ الْخُمُسَ ". وَنَهَاهُمْ عَنْ أَرْبَعٍ عَنِ الْحَنْتَمِ وَالدُّبَّاءِ وَالنَّقِيرِ وَالْمُزَفَّتِ. وَرُبَّمَا قَالَ الْمُقَيَّرِ. وَقَالَ " احْفَظُوهُنَّ وَأَخْبِرُوا بِهِنَّ مَنْ وَرَاءَكُمْ ".
Бизга Али ибн ал-Жаъд ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба, Абу Жамрадан хабар берди, у деди: Мен Ибн Аббос билан бирга ўтирардим, у мени ўз каравотига ўтқазарди. У: «Менинг ҳузуримда тур (қол), сенга молимдан бир улуш ажратаман,» деди. Мен у билан икки ой турдим. Сўнг у деди: Абдул-Қайс элчилари Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳузурига келганларида, У: «Бу қайси қавм — ёки: қайси вакиллар?» дедилар. Улар: «Робиа,» дедилар. У: «Қавмга — ёки: вакилларга — марҳабо! Шарманда ҳам, надоматга учраган ҳам бўлмаган ҳолда (келибсизлар),» дедилар. Улар: «Эй Расулуллаҳ, биз сизнинг олдингизга фақат ҳаром ойда кела оламиз, биз билан сизнинг ўртангизда Музар кофирларидан бўлган мана шу қабила бор. Бизга аниқ-равшан бир иш буюринг — уни ортимиздагиларга етказайлик ва у билан жаннатга кирайлик,» дедилар ва ундан ичимликлар (идишлари) ҳақида сўрадилар. У уларни тўрт (нарса)га буюриб, тўрт (нарса)дан қайтардилар: уларни ягона Аллаҳга иймон келтиришга буюрдилар. У: «Ягона Аллаҳга иймон нима эканини биласизларми?» дедилар. Улар: «Аллаҳ ва Унинг Расули яхши билади,» дедилар. У: «‹Аллаҳдан ўзга илоҳ йўқ ва Муҳаммад Аллаҳнинг Расулидир› деб гувоҳлик бериш, намозни барпо қилиш, закот бериш, Рамазон рўзасини тутиш ва ўлжадан бешдан бирни (хумс) беришингиздир,» дедилар. Уларни тўрт нарсадан — ҳантам, дубба, нақир ва музаффат (идишлари)дан — қайтардилар; баъзан «муқайяр» дедилар. Ва: «Буларни ёдда сақланглар ва ортингиздагиларга хабар беринглар,» дедилар.