باب مَا جَاءَ أَنَّ الأَعْمَالَ بِالنِّيَّةِ وَالْحِسْبَةِ وَلِكُلِّ امْرِئٍ مَا نَوَى
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَقَّاصٍ، عَنْ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الأَعْمَالُ بِالنِّيَّةِ، وَلِكُلِّ امْرِئٍ مَا نَوَى، فَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ، فَهِجْرَتُهُ إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ، وَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ لِدُنْيَا يُصِيبُهَا، أَوِ امْرَأَةٍ يَتَزَوَّجُهَا، فَهِجْرَتُهُ إِلَى مَا هَاجَرَ إِلَيْهِ ".
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ривоят қилди, у деди: бизга Молик, Яҳё ибн Саиддан, у Муҳаммад ибн Иброҳимдан, у Алқама ибн Ваққосдан, у Умардан хабар бердики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Амаллар ниятга боғлиқдир ва ҳар бир кишига фақат ният қилгани (насиб бўлади). Кимнинг ҳижрати Аллаҳ ва Унинг Расулига бўлса, унинг ҳижрати Аллаҳ ва Унинг Расулигадир. Кимнинг ҳижрати эришадиган дунёси ёки уйланадиган аёли учун бўлса, унинг ҳижрати ўзи ҳижрат қилган нарсасига (ҳисобланади),» дедилар.
حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَدِيُّ بْنُ ثَابِتٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ يَزِيدَ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا أَنْفَقَ الرَّجُلُ عَلَى أَهْلِهِ يَحْتَسِبُهَا فَهُوَ لَهُ صَدَقَةٌ ".
Бизга Ҳажжож ибн Минҳол ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, у деди: менга Адий ибн Собит хабар берди, у деди: мен Абдуллаҳ ибн Язиддан эшитдим, у Абу Масъуддан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилди), у дедилар: «Киши оиласига (ажрини Аллаҳдан) умид қилиб сарфласа, бу унга садақа бўлади.»
حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي عَامِرُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ "إِنَّكَ لَنْ تُنْفِقَ نَفَقَةً تَبْتَغِي بِهَا وَجْهَ اللَّهِ إِلَّا أُجِرْتَ عَلَيْهَا حَتَّى مَا تَجْعَلُ فِي فَمِ امْرَأَتِكَ
Бизга ал-Ҳакам ибн Нофиъ ривоят қилди, у деди: бизга Шуайб, аз-Зуҳрийдан хабар берди, у деди: менга Омир ибн Саъд, Саъд ибн Абу Ваққосдан ривоят қилдики, у унга хабар берди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сен Аллаҳнинг юзини (ризосини) истаб қилган ҳар қандай харажат учун — ҳатто хотинингнинг оғзига солган (луқма)нг учун ҳам — албатта ажр оласан,» дедилар.