حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا طَلْحَةُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ كَانَ يَرْمِي الْجَمْرَةَ الدُّنْيَا بِسَبْعِ حَصَيَاتٍ، يُكَبِّرُ عَلَى إِثْرِ كُلِّ حَصَاةٍ، ثُمَّ يَتَقَدَّمُ حَتَّى يُسْهِلَ فَيَقُومَ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ فَيَقُومُ طَوِيلاً، وَيَدْعُو وَيَرْفَعُ يَدَيْهِ، ثُمَّ يَرْمِي الْوُسْطَى، ثُمَّ يَأْخُذُ ذَاتَ الشِّمَالِ فَيَسْتَهِلُ وَيَقُومُ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ فَيَقُومُ طَوِيلاً وَيَدْعُو وَيَرْفَعُ يَدَيْهِ، وَيَقُومُ طَوِيلاً، ثُمَّ يَرْمِي جَمْرَةَ ذَاتِ الْعَقَبَةِ مِنْ بَطْنِ الْوَادِي، وَلاَ يَقِفُ عِنْدَهَا ثُمَّ يَنْصَرِفُ فَيَقُولُ هَكَذَا رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَفْعَلُهُ.
Усмон ибн Абу Шайба бизга айтди: Талҳа ибн Яҳё бизга айтди: Юнус бизга айтди, Зуҳрийдан, у Салимдан, у Ибн Умар розияллаҳу анҳумадан: У Жамратуд-Дунё (биринчи Жамра)ни етти тош билан отар, ҳар тош ортидан такбир айтар, сўнг олдинга юриб, текис (пастлик) жойга борар, қиблага юзланган ҳолда турар, узоқ турар, дуо қилар ва икки қўлини кўтарар эди, сўнг ўрта(Жамра)ни отар, сўнг чап томонга олиб, текис жойга борар, қиблага юзланган ҳолда турар, узоқ турар, дуо қилар ва икки қўлини кўтарар, узоқ турар эди, сўнг Ақаба Жамрасини водий ўртасидан отар, унинг ёнида турмас эди, сўнг қайтар ва: ‹Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни шундай қилаётганини кўргандим› дер эди.