حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي أَخِي، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ يُونُسَ بْنِ يَزِيدَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ كَانَ يَرْمِي الْجَمْرَةَ الدُّنْيَا بِسَبْعِ حَصَيَاتٍ، ثُمَّ يُكَبِّرُ عَلَى إِثْرِ كُلِّ حَصَاةٍ، ثُمَّ يَتَقَدَّمُ فَيُسْهِلُ، فَيَقُومُ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ قِيَامًا طَوِيلاً، فَيَدْعُو وَيَرْفَعُ يَدَيْهِ، ثُمَّ يَرْمِي الْجَمْرَةَ الْوُسْطَى كَذَلِكَ، فَيَأْخُذُ ذَاتَ الشِّمَالِ فَيُسْهِلُ، وَيَقُومُ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ قِيَامًا طَوِيلاً، فَيَدْعُو وَيَرْفَعُ يَدَيْهِ، ثُمَّ يَرْمِي الْجَمْرَةَ ذَاتَ الْعَقَبَةِ مِنْ بَطْنِ الْوَادِي، وَلاَ يَقِفُ عِنْدَهَا، وَيَقُولُ هَكَذَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَفْعَلُ.
Исмоил ибн Абдуллаҳ бизга айтди: Биродарим менга айтди, Сулаймондан, у Юнус ибн Язиддан, у Ибн Шиҳобдан, у Салим ибн Абдуллаҳдан: Абдуллаҳ ибн Умар розияллаҳу анҳума Жамратуд-Дунёни етти тош билан отар, сўнг ҳар тош ортидан такбир айтар, сўнг олдинга юриб, текис жойга борар, қиблага юзланган ҳолда узоқ турар, дуо қилар ва икки қўлини кўтарар эди, сўнг ўрта Жамрани шундай отар, сўнг чап томонга олиб, текис жойга борар, қиблага юзланган ҳолда узоқ турар, дуо қилар ва икки қўлини кўтарар эди, сўнг Ақаба Жамрасини водий ўртасидан отар, унинг ёнида турмас эди ва: ‹Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни шундай қилаётганини кўргандим› дер эди.