قَالَ أَبُو عَاصِمٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، أَنَّ صَفْوَانَ بْنَ يَعْلَى، أَخْبَرَهُ أَنَّ يَعْلَى قَالَ لِعُمَرَ ـ رضى الله عنه ـ أَرِنِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم حِينَ يُوحَى إِلَيْهِ قَالَ فَبَيْنَمَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِالْجِعْرَانَةِ، وَمَعَهُ نَفَرٌ مِنْ أَصْحَابِهِ، جَاءَهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ تَرَى فِي رَجُلٍ أَحْرَمَ بِعُمْرَةٍ، وَهْوَ مُتَضَمِّخٌ بِطِيبٍ فَسَكَتَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم سَاعَةً فَجَاءَهُ الْوَحْىُ، فَأَشَارَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ إِلَى يَعْلَى، فَجَاءَ يَعْلَى، وَعَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثَوْبٌ قَدْ أُظِلَّ بِهِ فَأَدْخَلَ رَأْسَهُ، فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُحْمَرُّ الْوَجْهِ، وَهُوَ يَغِطُّ ثُمَّ سُرِّيَ عَنْهُ فَقَالَ " أَيْنَ الَّذِي سَأَلَ عَنِ الْعُمْرَةِ " فَأُتِيَ بِرَجُلٍ فَقَالَ " اغْسِلِ الطِّيبَ الَّذِي بِكَ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ، وَانْزِعْ عَنْكَ الْجُبَّةَ، وَاصْنَعْ فِي عُمْرَتِكَ كَمَا تَصْنَعُ فِي حَجَّتِكَ ". قُلْتُ لِعَطَاءٍ أَرَادَ الإِنْقَاءَ حِينَ أَمَرَهُ أَنْ يَغْسِلَ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ قَالَ نَعَمْ.
Абу Осим деди: Ибн Журайж бизга хабар берди: Ато менга хабар берди: Сафвон ибн Яъло унга хабар берди: Яъло Умар розияллаҳу анҳуга: ‹Менга Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни унга ваҳий нозил бўлаётган пайтда кўрсат› деди. У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Жиъронада — у зот билан ашобларидан бир неча киши (бирга) — бўлганида, у зотга бир киши келиб: ‹Ё Расулуллаҳ, умрага иҳром боғлаб, хушбўй (атир) билан бўянган киши ҳақида нима дейсиз?› деди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бир соат (вақт) жим турдилар, сўнг у зотга ваҳий келди. Умар розияллаҳу анҳу Яълога ишора қилди, Яъло келди, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг устида соялаб турган кийим бор эди. У бошини (кийим остига) киритди, қараса Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг юзи қизарган, у зот хириллаб нафас олмоқда. Сўнг у зотдан (ваҳий ҳолати) кўтарилди. У зот: «Умра ҳақида сўраган (киши) қани?» дедилар. Бир киши келтирилди. У зот: «Сендаги хушбўйни уч марта ювиб (ташла), жуббани устингдан еч, умрангда ҳажингда қиладиганингдек қил» дедилар. Мен Атога: ‹У (Набий) уч марта ювишни буюрганида, (атирни) тозалаб (кетказиб) ташлашни назарда тутдими?› дедим. У: ‹Ҳа› деди.