بَابُ قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى: {يَأْتُوكَ رِجَالاً وَعَلَى كُلِّ ضَامِرٍ يَأْتِينَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ لِيَشْهَدُوا مَنَافِعَ لَهُمْ}
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ سَالِمَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، أَخْبَرَهُ أَنَّ ابْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَرْكَبُ رَاحِلَتَهُ بِذِي الْحُلَيْفَةِ ثُمَّ يُهِلُّ حَتَّى تَسْتَوِيَ بِهِ قَائِمَةً.
Аҳмад ибн Исо бизга айтди: Ибн Ваҳб бизга айтди, Юнусдан, у Ибн Шиҳобдан: Салим ибн Абдуллаҳ унга хабар берди: Ибн Умар розияллаҳу анҳума деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни Зул-Ҳулайфада ўз уловига миниб, сўнг у (улов) у зот билан тик тургач, талбия айтганини (иҳромга кирганини) кўрдим.
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ، أَخْبَرَنَا الْوَلِيدُ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، سَمِعَ عَطَاءً، يُحَدِّثُ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ إِهْلاَلَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ ذِي الْحُلَيْفَةِ حِينَ اسْتَوَتْ بِهِ رَاحِلَتُهُ. رَوَاهُ أَنَسٌ وَابْنُ عَبَّاسٍ رضى الله عنهم.
Иброҳим бизга айтди: Валид бизга хабар берди: Авзоий бизга айтди: У Атони Жобир ибн Абдуллаҳ розияллаҳу анҳумадан сўзлаб бераётганини эшитди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг талбияси (иҳромга кириши) Зул-Ҳулайфадан — у зотни улови тик (турғазиб) кўтарган пайтда — (бўлди). Буни Анас ва Ибн Аббос розияллаҳу анҳум (ҳам) ривоят қилди.