حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ، فَأَهْلَلْنَا بِعُمْرَةٍ ثُمَّ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْىٌ فَلْيُهِلَّ بِالْحَجِّ مَعَ الْعُمْرَةِ، ثُمَّ لاَ يَحِلَّ حَتَّى يَحِلَّ مِنْهُمَا جَمِيعًا " فَقَدِمْتُ مَكَّةَ وَأَنَا حَائِضٌ، وَلَمْ أَطُفْ بِالْبَيْتِ وَلاَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ، فَشَكَوْتُ ذَلِكَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " انْقُضِي رَأْسَكِ وَامْتَشِطِي، وَأَهِلِّي بِالْحَجِّ، وَدَعِي الْعُمْرَةَ ". فَفَعَلْتُ فَلَمَّا قَضَيْنَا الْحَجَّ أَرْسَلَنِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَعَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ إِلَى التَّنْعِيمِ فَاعْتَمَرْتُ فَقَالَ " هَذِهِ مَكَانَ عُمْرَتِكِ ". قَالَتْ فَطَافَ الَّذِينَ كَانُوا أَهَلُّوا بِالْعُمْرَةِ بِالْبَيْتِ وَبَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ، ثُمَّ حَلُّوا، ثُمَّ طَافُوا طَوَافًا وَاحِدًا بَعْدَ أَنْ رَجَعُوا مِنْ مِنًى، وَأَمَّا الَّذِينَ جَمَعُوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ فَإِنَّمَا طَافُوا طَوَافًا وَاحِدًا.
Абдуллаҳ ибн Маслама бизга айтди: Молик бизга айтди, Ибн Шиҳобдан, у Урва ибн Зубайрдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг завжаси Оиша розияллаҳу анҳодан: У деди: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Видолашув ҳажида (йўлга) чиқдик. Биз умра билан талбия айтдик (иҳромга кирдик), сўнг Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Кимнинг ёнида ҳадя (қурбонлик) бўлса, умра билан бирга ҳаж учун (ҳам) талбия айтсин, сўнг у иккаласидан (ҳаж ва умрадан) чиқгунча (ҳалол бўлгунча, иҳромдан) чиқмасин» дедилар. Мен Маккага ҳайзли ҳолда келдим, мен Байтни ва Сафо билан Марва орасини тавоф қилмадим. Мен буни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга шикоят қилдим. У зот: «Бошингни еч ва тара, ҳаж билан талбия айт, умрани (ҳозирча) қолдир» дедилар. Мен шундай қилдим. Биз ҳажни адо этгач, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам мени Абдурраҳмон ибн Абу Бакр билан Танъимга юборди, мен умра қилдим. У зот: «Бу — сенинг (қолдирган) умранг ўрнига» дедилар. У деди: Умра билан талбия айтганлар Байтни ва Сафо билан Марва орасини тавоф қилди, сўнг (иҳромдан) чиқди, сўнг Минодан қайтганларидан кейин битта тавоф қилди. Ҳаж билан умрани жамлаганлар (қирон қилувчилар) эса фақат битта тавоф қилди.