حَدَّثَنِي يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ، أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ، عَنْ نَافِعٍ، قَالَ كَانَ ابْنُ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ إِذَا دَخَلَ أَدْنَى الْحَرَمِ أَمْسَكَ عَنِ التَّلْبِيَةِ، ثُمَّ يَبِيتُ بِذِي طُوًى، ثُمَّ يُصَلِّي بِهِ الصُّبْحَ وَيَغْتَسِلُ، وَيُحَدِّثُ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَفْعَلُ ذَلِكَ.
Яъқуб ибн Иброҳим менга айтди: Ибн Улайя бизга айтди: Айюб бизга хабар берди, Нофиъдан: У деди: Ибн Умар розияллаҳу анҳума Ҳарамнинг энг яқин (чеккаси)га кирса, талбияни тўхтатар, сўнг Зу Тувода тунар, сўнг у ерда субҳни ўқир ва ғусл қилар, ва Аллаҳнинг Набийси соллаллаҳу алайҳи васаллам шундай қилган деб айтар эди.