حَدَّثَنَا أَصْبَغُ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ عُثْمَانَ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَيْنَ تَنْزِلُ فِي دَارِكَ بِمَكَّةَ. فَقَالَ " وَهَلْ تَرَكَ عَقِيلٌ مِنْ رِبَاعٍ أَوْ دُورٍ ". وَكَانَ عَقِيلٌ وَرِثَ أَبَا طَالِبٍ هُوَ وَطَالِبٌ وَلَمْ يَرِثْهُ جَعْفَرٌ وَلاَ عَلِيٌّ ـ رضى الله عنهما ـ شَيْئًا لأَنَّهُمَا كَانَا مُسْلِمَيْنِ، وَكَانَ عَقِيلٌ وَطَالِبٌ كَافِرَيْنِ، فَكَانَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ لاَ يَرِثُ الْمُؤْمِنُ الْكَافِرَ. قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَكَانُوا يَتَأَوَّلُونَ قَوْلَ اللَّهِ تَعَالَى {إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ آوَوْا وَنَصَرُوا أُولَئِكَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ} الآيَةَ.
Асбағ бизга айтди: Ибн Ваҳб менга хабар берди, Юнусдан, у Ибн Шиҳобдан, у Али ибн Ҳусайндан, у Амр ибн Усмондан, у Усома ибн Зайд розияллаҳу анҳумадан: У деди: ‹Ё Расулуллаҳ, Маккадаги уйингизда қаерда тушасиз (қаерда қоласиз)?› деди. У зот: «Ақил (бизга) бирор кўшк ёки уй қолдирдими?» дедилар. Ақил ва Толиб Абу Толибга ворис бўлган, Жаъфар ва Али розияллаҳу анҳума эса унга ҳеч нарсада ворис бўлмаган эди — чунки иккаласи мусулмон, Ақил ва Толиб эса кофир эди. Умар ибн Хаттоб розияллаҳу анҳу: ‹Мўмин кофирга ворис бўлмайди› дер эди. Ибн Шиҳоб деди: Улар Аллаҳ таолонинг сўзини (шунга) таъвил қилар эди: ‹‹Албатта иймон келтирган, ҳижрат қилган ва Аллаҳ йўлида моллари ва жонлари билан жиҳод қилган кишилар, ва (уларни) жойлаб, ёрдам берган кишилар — ана ўшалар бир-бирларига дўст (ворисдир)››.