حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، قَالَ حَدَّثَنِي زَيْدُ بْنُ جُبَيْرٍ، أَنَّهُ أَتَى عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ فِي مَنْزِلِهِ وَلَهُ فُسْطَاطٌ وَسُرَادِقٌ، فَسَأَلْتُهُ مِنْ أَيْنَ يَجُوزُ أَنْ أَعْتَمِرَ قَالَ فَرَضَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لأَهْلِ نَجْدٍ قَرْنًا، وَلأَهْلِ الْمَدِينَةِ ذَا الْحُلَيْفَةِ، وَلأَهْلِ الشَّأْمِ الْجُحْفَةَ.
Молик ибн Исмоил бизга айтди: Зуҳайр бизга айтди: Зайд ибн Жубайр менга айтди: У Абдуллаҳ ибн Умар розияллаҳу анҳуманинг олдига унинг манзилига келди, унинг чодири ва девор(парда)си бор эди. Мен ундан: ‹Қайси (жой)дан умра қилишим мумкин?› деб сўради. У: ‹Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уни (мийқотни) Нажд аҳлига Қарн, Мадина аҳлига Зул-Ҳулайфа, Шом аҳлига Жуҳфа (қилиб) белгилади› деди.