وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَالِمٌ، أَنَّ الْحَجَّاجَ بْنَ يُوسُفَ، عَامَ نَزَلَ بِابْنِ الزُّبَيْرِ ـ رضى الله عنهما ـ سَأَلَ عَبْدَ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ كَيْفَ تَصْنَعُ فِي الْمَوْقِفِ يَوْمَ عَرَفَةَ فَقَالَ سَالِمٌ إِنْ كُنْتَ تُرِيدُ السُّنَّةَ فَهَجِّرْ بِالصَّلاَةِ يَوْمَ عَرَفَةَ. فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ صَدَقَ. إِنَّهُمْ كَانُوا يَجْمَعُونَ بَيْنَ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ فِي السُّنَّةِ. فَقُلْتُ لِسَالِمٍ أَفَعَلَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ سَالِمٌ وَهَلْ تَتَّبِعُونَ فِي ذَلِكَ إِلاَّ سُنَّتَهُ
Лайс деди: Уқайл менга айтди, Ибн Шиҳобдан: У деди: Салим менга хабар берди-ки, Ҳажжож ибн Юсуф — Ибн Зубайр розияллаҳу анҳума (билан жанг қилишга) тушган йили — Абдуллаҳ розияллаҳу анҳудан: ‹Арафа куни мавқиф (турадиган жой)да қандай қиласан?› деб сўради. Салим: ‹Агар суннатни истасанг, Арафа куни намозни (пешинни) эрта (тезроқ) ўқи› деди. Абдуллаҳ ибн Умар: ‹Рост айтди, улар суннатда пешин билан асрни жам қилар эди› деди. Мен Салимга: ‹Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам шундай қилдими?› дедим. Салим: ‹Сизлар шунда унинг суннатидан бошқага эргашасизми (яъни фақат унинг суннатига эргашасиз)?› деди.