حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ يَزِيدَ، يَقُولُ حَجَّ عَبْدُ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ فَأَتَيْنَا الْمُزْدَلِفَةَ حِينَ الأَذَانِ بِالْعَتَمَةِ، أَوْ قَرِيبًا مِنْ ذَلِكَ، فَأَمَرَ رَجُلاً فَأَذَّنَ وَأَقَامَ، ثُمَّ صَلَّى الْمَغْرِبَ، وَصَلَّى بَعْدَهَا رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ دَعَا بِعَشَائِهِ فَتَعَشَّى، ثُمَّ أَمَرَ ـ أُرَى رَجُلاً ـ فَأَذَّنَ وَأَقَامَ ـ قَالَ عَمْرٌو لاَ أَعْلَمُ الشَّكَّ إِلاَّ مِنْ زُهَيْرٍ ـ ثُمَّ صَلَّى الْعِشَاءَ رَكْعَتَيْنِ، فَلَمَّا طَلَعَ الْفَجْرُ قَالَ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ لاَ يُصَلِّي هَذِهِ السَّاعَةَ إِلاَّ هَذِهِ الصَّلاَةَ، فِي هَذَا الْمَكَانِ، مِنْ هَذَا الْيَوْمِ. قَالَ عَبْدُ اللَّهِ هُمَا صَلاَتَانِ تُحَوَّلاَنِ عَنْ وَقْتِهِمَا صَلاَةُ الْمَغْرِبِ بَعْدَ مَا يَأْتِي النَّاسُ الْمُزْدَلِفَةَ، وَالْفَجْرُ حِينَ يَبْزُغُ الْفَجْرُ. قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَفْعَلُهُ.
Амр ибн Холид бизга айтди: Зуҳайр бизга айтди: Абу Ишоқ бизга айтди: У деди: Мен Абдурраҳмон ибн Язидни шундай деганини эшитди: Абдуллаҳ розияллаҳу анҳу ҳаж қилди, биз Муздалифага — хуфтон азони пайтида ёки шунга яқин (пайтда) — келдик. У бир кишига буюрди, у азон айтди ва иқомат қилди, сўнг шомни ўқиди, ундан кейин икки ракаат ўқиди, сўнг кечки овқатини сўраб, кечки овқат еди. Сўнг буюрди — бир киши деб ўйлайман — у азон айтди ва иқомат қилди — Амр: ‹Бу шубҳани фақат Зуҳайрдан деб биламан› деди — сўнг хуфтонни икки ракаат ўқиди. Фажр туғганида, у: ‹Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бу соатда — бу жойда, бу кундан — фақат бу намозни ўқир эди› деди. Абдуллаҳ деди: У иккиси — ўз вақтидан ўзгартирилган икки намоздир: шом намози — одамлар Муздалифага келганидан кейин, ва фажр — фажр туғган пайтда. У: ‹Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламни шундай қилаётганини кўрдим› деди.