حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي حُمَيْدٌ، أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسًا ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَدِمَ مِنْ سَفَرٍ، فَأَبْصَرَ دَرَجَاتِ الْمَدِينَةِ أَوْضَعَ نَاقَتَهُ، وَإِنْ كَانَتْ دَابَّةً حَرَّكَهَا. قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ زَادَ الْحَارِثُ بْنُ عُمَيْرٍ عَنْ حُمَيْدٍ حَرَّكَهَا مِنْ حُبِّهَا. حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ جُدُرَاتٍ. تَابَعَهُ الْحَارِثُ بْنُ عُمَيْرٍ.
Саъид ибн Абу Марям бизга айтди: Муҳаммад ибн Жаъфар бизга хабар берди: Ҳумайд менга хабар берди: У Анас розияллаҳу анҳуни шундай деганини эшитди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам сафардан келса, Мадинанинг деворларини (узоқдан) кўргач, туясини тезлатар эди, агар (бошқа) улов бўлса, уни ҳаракатга келтирар (тезлатар) эди. Абу Абдуллаҳ (Бухорий) деди: Ҳорис ибн Умайр Ҳумайддан зиёда қилди: ‹уни (Мадинани) севгани сабабли ҳаракатга келтирар эди›. Қутайба бизга айтди: Исмоил бизга айтди, Ҳумайддан, у Анасдан: ‹деворларни (жудурот)› деди. Унга Ҳорис ибн Умайр мутобаат қилди.