حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حُنَيْنٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الْعَبَّاسِ، وَالْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ، اخْتَلَفَا بِالأَبْوَاءِ، فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ يَغْسِلُ الْمُحْرِمُ رَأْسَهُ. وَقَالَ الْمِسْوَرُ لاَ يَغْسِلُ الْمُحْرِمُ رَأْسَهُ. فَأَرْسَلَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْعَبَّاسِ إِلَى أَبِي أَيُّوبَ الأَنْصَارِيِّ، فَوَجَدْتُهُ يَغْتَسِلُ بَيْنَ الْقَرْنَيْنِ، وَهُوَ يُسْتَرُ بِثَوْبٍ، فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَقَالَ مَنْ هَذَا فَقُلْتُ أَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حُنَيْنٍ، أَرْسَلَنِي إِلَيْكَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْعَبَّاسِ، أَسْأَلُكَ كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَغْسِلُ رَأْسَهُ، وَهُوَ مُحْرِمٌ، فَوَضَعَ أَبُو أَيُّوبَ يَدَهُ عَلَى الثَّوْبِ، فَطَأْطَأَهُ حَتَّى بَدَا لِي رَأْسُهُ ثُمَّ قَالَ لإِنْسَانٍ يَصُبُّ عَلَيْهِ اصْبُبْ. فَصَبَّ عَلَى رَأْسِهِ، ثُمَّ حَرَّكَ رَأْسَهُ بِيَدَيْهِ فَأَقْبَلَ بِهِمَا وَأَدْبَرَ وَقَالَ هَكَذَا رَأَيْتُهُ صلى الله عليه وسلم يَفْعَلُ.
Абдуллаҳ ибн Юсуф бизга айтди: Молик бизга хабар берди, Зайд ибн Асламдан, у Иброҳим ибн Абдуллаҳ ибн Ҳунайндан, у отасидан: Абдуллаҳ ибн Аббос ва Мисвар ибн Махрама Абвода ихтилоф қилди. Абдуллаҳ ибн Аббос: ‹Муҳрим бошини ювади› деди. Мисвар: ‹Муҳрим бошини ювмайди› деди. Абдуллаҳ ибн Аббос мени Абу Айюб Ансорийга юборди, мен уни — икки ёғоч (устун) орасида, бир кийим билан тўсилган ҳолда — ғусл қилаётган ҳолда топдим. Мен унга салом бердим. У: ‹Бу ким?› деди. Мен: ‹Мен Абдуллаҳ ибн Ҳунайнман, мени сенга Абдуллаҳ ибн Аббос юборди, сендан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам муҳрим (иҳромда)ги ҳолда бошини қандай ювар эди — деб сўраяпман› дедим. Абу Айюб қўлини кийимга қўйиб, уни пасайтирди, ҳатто менга унинг боши кўринди, сўнг ўзига (сув) қуяётган инсонга: ‹Қуй› деди. У унинг бошига (сув) қуйди, сўнг бошини икки қўли билан ҳаракатлантирди, икки қўлини (олдинга) келтириб, (орқага) қайтарди ва: ‹Мен у зот соллаллаҳу алайҳи васалламни шундай қилаётганини кўргандим› деди.