حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ الْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهم ـ أَنَّ امْرَأَةً، ح.
Абу Осим бизга айтди, Ибн Журайждан, у Ибн Шиҳобдан, у Сулаймон ибн Ясордан, у Ибн Аббосдан, у Фазл ибн Аббос розияллаҳу анҳумдан: Бир аёл (келди) — (бошқа санад билан).
Мусо ибн Исмоил бизга айтди: Абдулазиз ибн Абу Салама бизга айтди: Ибн Шиҳоб бизга айтди, Сулаймон ибн Ясордан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумадан: У деди: Видолашув ҳажи йили Хасъамдан бир аёл келди ва: ‹Ё Расулуллаҳ, Аллаҳнинг бандаларига ҳаж(қилишда)ги фарзи отамга — у кекса, улов(эгар)да тик тура олмайди — етди. Мен у номидан ҳаж қилишим у (қарз)ни адо қиладими?› деди. У зот: «Ҳа» дедилар.