حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ، عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ، نَافِعٍ مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ سَمِعَ أَبَا قَتَادَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِالْقَاحَةِ مِنَ الْمَدِينَةِ عَلَى ثَلاَثٍ ح. وَحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِالْقَاحَةِ، وَمِنَّا الْمُحْرِمُ، وَمِنَّا غَيْرُ الْمُحْرِمِ، فَرَأَيْتُ أَصْحَابِي يَتَرَاءَوْنَ شَيْئًا فَنَظَرْتُ، فَإِذَا حِمَارُ وَحْشٍ ـ يَعْنِي وَقَعَ سَوْطُهُ ـ فَقَالُوا لاَ نُعِينُكَ عَلَيْهِ بِشَىْءٍ، إِنَّا مُحْرِمُونَ. فَتَنَاوَلْتُهُ فَأَخَذْتُهُ، ثُمَّ أَتَيْتُ الْحِمَارَ مِنْ وَرَاءِ أَكَمَةٍ، فَعَقَرْتُهُ، فَأَتَيْتُ بِهِ أَصْحَابِي، فَقَالَ بَعْضُهُمْ كُلُوا. وَقَالَ بَعْضُهُمْ لاَ تَأْكُلُوا. فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ أَمَامَنَا، فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ " كُلُوهُ حَلاَلٌ ". قَالَ لَنَا عَمْرٌو اذْهَبُوا إِلَى صَالِحٍ فَسَلُوهُ عَنْ هَذَا وَغَيْرِهِ، وَقَدِمَ عَلَيْنَا هَا هُنَا.
Абдуллаҳ ибн Муҳаммад бизга айтди: Суфён бизга айтди: Солиҳ ибн Кайсон бизга айтди, Абу Муҳаммад — Абу Қатаданинг чўриси Нофиъдан: У Абу Қатада розияллаҳу анҳуни шундай деганини эшитди: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Мадинадан уч (кунлик масофа)да(ги) Қоҳа(деган жой)да эдик. Ва Али ибн Абдуллаҳ бизга айтди: Суфён бизга айтди: Солиҳ ибн Кайсон бизга айтди, Абу Муҳаммаддан, у Абу Қатада розияллаҳу анҳудан: У деди: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Қоҳада эдик, биздан муҳрим (иҳромда)ги ҳам, муҳрим бўлмагани ҳам бор эди. Мен ашобларим бир нарсага тикилиб қараётганини кўрдим, мен қарадим, қарасам ёввойи эшак (экан) — яъни (Абу Қатаданинг) қамчиси тушди. Улар: ‹Биз сенга унга (қарши) ҳеч нарса билан ёрдам бермаймиз, биз муҳриммиз› деди. Мен уни (қамчини) олди, сўнг эшакка бир тепалик орқасидан келдим, уни сўйди (жароҳатлади), уни ашобларимга келтирдим. Баъзилари: ‹Енглар› деди, баъзилари: ‹Емангиз› деди. Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга — у зот бизнинг олдимизда (олдида) эди — келдим, у зотдан сўради. У зот: «Уни енглар, у ҳалол» дедилар. Амр бизга деди: Солиҳнинг олдига бориб, ундан бу(ни) ва бошқасини сўрангиз, у бизга шу ерга келган эди.