حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَ مَكَّةَ، فَلَمْ تَحِلَّ لأَحَدٍ قَبْلِي، وَلاَ تَحِلُّ لأَحَدٍ بَعْدِي، وَإِنَّمَا أُحِلَّتْ لِي سَاعَةً مِنْ نَهَارٍ، لاَ يُخْتَلَى خَلاَهَا، وَلاَ يُعْضَدُ شَجَرُهَا، وَلاَ يُنَفَّرُ صَيْدُهَا، وَلاَ تُلْتَقَطُ لُقَطَتُهَا إِلاَّ لِمُعَرِّفٍ ". وَقَالَ الْعَبَّاسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ. إِلاَّ الإِذْخِرَ لِصَاغَتِنَا وَقُبُورِنَا. فَقَالَ " إِلاَّ الإِذْخِرَ ". وَعَنْ خَالِدٍ عَنْ عِكْرِمَةَ قَالَ هَلْ تَدْرِي مَا لاَ يُنَفَّرُ صَيْدُهَا هُوَ أَنْ يُنَحِّيَهُ مِنَ الظِّلِّ، يَنْزِلُ مَكَانَهُ.
Муҳаммад ибн Мусанно бизга айтди: Абдулваҳҳоб бизга айтди: Холид бизга айтди, Икримадан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумадан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Албатта Аллаҳ Маккани ҳаром қилди, у мендан олдин ҳеч кимга ҳалол бўлмади, мендан кейин (ҳам) ҳеч кимга ҳалол бўлмайди, менга эса фақат кундузнинг бир соатида ҳалол қилинди. Унинг ўтлари ўрилмайди, дарахти кесилмайди, овини ҳуркитиб (овлаб) бўлмайди, топилган нарсасини — эълон қилувчидан бошқа(си) — териб олмайди» дедилар. Аббос: ‹Ё Расулуллаҳ, изихрдан бошқа — заргарларимиз ва қабрларимиз учун› деди. У зот: «Изихрдан бошқа» дедилар. Холиддан, у Икримадан: У деди: ‹Овини ҳуркитмайди› (дегани) нималигини биласанми? У — уни соядан суриб (ҳайдаб) чиқариб, ўзи унинг жойига тушишидир.