حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ حَدَّثَنِي خُبَيْبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ حَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَا بَيْنَ بَيْتِي وَمِنْبَرِي رَوْضَةٌ مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ، وَمِنْبَرِي عَلَى حَوْضِي ".
Мусаддад бизга айтди, Яҳёдан, у Убайдуллаҳ ибн Умардан: У деди: Хубайб ибн Абдурраҳмон менга айтди, Ҳафс ибн Осимдан, у Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан: У зот: «Менинг уйим билан минбарим ораси — жаннат боғларидан бир боғдир, ва менинг минбарим менинг Ҳавзим устидадир» дедилар.
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ لَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَدِينَةَ وُعِكَ أَبُو بَكْرٍ وَبِلاَلٌ، فَكَانَ أَبُو بَكْرٍ إِذَا أَخَذَتْهُ الْحُمَّى يَقُولُ كُلُّ امْرِئٍ مُصَبَّحٌ فِي أَهْلِهِ وَالْمَوْتُ أَدْنَى مِنْ شِرَاكِ نَعْلِهِ وَكَانَ بِلاَلٌ إِذَا أُقْلِعَ عَنْهُ الْحُمَّى يَرْفَعُ عَقِيرَتَهُ يَقُولُ أَلاَ لَيْتَ شِعْرِي هَلْ أَبِيتَنَّ لَيْلَةً بِوَادٍ وَحَوْلِي إِذْخِرٌ وَجَلِيلُ وَهَلْ أَرِدَنْ يَوْمًا مِيَاهَ مَجَنَّةٍ وَهَلْ يَبْدُوَنْ لِي شَامَةٌ وَطَفِيلُ قَالَ اللَّهُمَّ الْعَنْ شَيْبَةَ بْنَ رَبِيعَةَ، وَعُتْبَةَ بْنَ رَبِيعَةَ، وَأُمَيَّةَ بْنَ خَلَفٍ، كَمَا أَخْرَجُونَا مِنْ أَرْضِنَا إِلَى أَرْضِ الْوَبَاءِ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْمَدِينَةَ كَحُبِّنَا مَكَّةَ أَوْ أَشَدَّ، اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِي صَاعِنَا، وَفِي مُدِّنَا، وَصَحِّحْهَا لَنَا وَانْقُلْ حُمَّاهَا إِلَى الْجُحْفَةِ ". قَالَتْ وَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ، وَهْىَ أَوْبَأُ أَرْضِ اللَّهِ. قَالَتْ فَكَانَ بُطْحَانُ يَجْرِي نَجْلاً. تَعْنِي مَاءً آجِنًا.
Убайд ибн Исмоил бизга айтди: Абу Усома бизга айтди, Ҳишомдан, у отасидан, у Оиша розияллаҳу анҳодан: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Мадинага келганида, Абу Бакр ва Билол иситмалаб (касал бўлиб) қолди. Абу Бакрни иситма тутса, шундай дер эди: ‹Ҳар бир киши ўз аҳлида (оиласида) тонгга чиқади, ҳолбуки ўлим унинг наълининг ип(боғ)идан ҳам яқинроқ›. Билолдан иситма кетса, овозини кўтариб шундай дер эди: ‹Қани эди, билсам, мен бир кеча бир водийда — атрофимда изихр ва жалийл (ўтлар) бўлган ҳолда — тунар микан? Бир кун Мажанна сувларига борар микан? Менга Шома ва Тафийл (тоғлари) кўринар микан?› ва: ‹Аллаҳим, Шайба ибн Робиа, Утба ибн Робиа ва Умайя ибн Халафни лаънатла — улар бизни еримиздан вабо ерига чиқарган(лари) каби› дер эди. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Аллаҳим, Мадинани бизга — Маккани севганимиздек ёки ундан (ҳам) кучлироқ — севимли қил. Аллаҳим, бизга сўимизда ва муддимизда баракат бер, уни (Мадинани) бизга соғлом (саломат) қил ва унинг иситмасини Жуҳфага кўчир» дедилар. У (Оиша) деди: Биз Мадинага келдик, у Аллаҳнинг энг ваболи (касалли) ери эди. У деди: Бутҳон (сойи) нажл (лойқа, сасиган сув) оқизар эди — сасиган (ачиган) сувни назарда тутди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ خَالِدِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلاَلٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عُمَرَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي شَهَادَةً فِي سَبِيلِكَ، وَاجْعَلْ مَوْتِي فِي بَلَدِ رَسُولِكَ صلى الله عليه وسلم. وَقَالَ ابْنُ زُرَيْعٍ عَنْ رَوْحِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ أُمِّهِ، عَنْ حَفْصَةَ بِنْتِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَتْ سَمِعْتُ عُمَرَ، نَحْوَهُ. وَقَالَ هِشَامٌ عَنْ زَيْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ حَفْصَةَ، سَمِعْتُ عُمَرَ، رضى الله عنه.
Яҳё ибн Букайр бизга айтди: Лайс бизга айтди, Холид ибн Язиддан, у Саъид ибн Абу Ҳилолдан, у Зайд ибн Асламдан, у отасидан, у Умар розияллаҳу анҳудан: У деди: ‹Аллаҳим, менга Сенинг йўлингда шаҳидлик ризқ қил ва ўлимимни Расулингнинг шаҳрида (Мадинада) қил›. Ибн Зурайъ Равҳ ибн Қосимдан, у Зайд ибн Асламдан, у онасидан, у Ҳафса бинти Умар розияллаҳу анҳумадан: У деди: Мен Умарни — унинг ўхшашини (деганини) эшитди. Ҳишом Зайддан, у отасидан, у Ҳафсадан: Мен Умар розияллаҳу анҳуни (эшитди).