Тошларни отиш вақтида сўраш ва фатво бериш

Ilm kitobi · 1 ҳадис

باب السُّؤَالِ وَالْفُتْيَا عِنْدَ رَمْىِ الْجِمَارِ

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عِيسَى بْنِ طَلْحَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ الْجَمْرَةِ وَهُوَ يُسْأَلُ، فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَحَرْتُ قَبْلَ أَنْ أَرْمِيَ‏.‏ قَالَ ‏"‏ ارْمِ وَلاَ حَرَجَ ‏"‏‏.‏ قَالَ آخَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ حَلَقْتُ قَبْلَ أَنْ أَنْحَرَ‏.‏ قَالَ ‏"‏ انْحَرْ وَلاَ حَرَجَ ‏"‏‏.‏ فَمَا سُئِلَ عَنْ شَىْءٍ قُدِّمَ وَلاَ أُخِّرَ إِلاَّ قَالَ افْعَلْ وَلاَ حَرَجَ‏.‏

Бизга Абу Нуайм ривоят қилди, у деди: бизга Абдулазиз ибн Абу Салама, аз-Зуҳрийдан, у Ийсо ибн Талҳадан, у Абдуллаҳ ибн Амрдан ривоят қилди, у деди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни жамрада кўрдим — у кишидан сўраларди. Бир киши: «Эй Расулуллаҳ, тош отишдан олдин (қурбонлик) сўйибман,» деди. У: «Тошни от, ҳеч (гуноҳ) йўқ,» дедилар. Бошқаси: «Эй Расулуллаҳ, сўйишдан олдин (сочимни) олдирдим,» деди. У: «Сўй, ҳеч (гуноҳ) йўқ,» дедилар. Олдинга сурилган ёки кейинга қолдирилган бирор нарса ҳақида сўралмадики, илло у: «Қилавер, ҳеч (гуноҳ) йўқ,» дедилар.