حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ، عَنِ ابْنِ سِيرِينَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ، عَنْ أَبِيهِ، ذَكَرَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَعَدَ عَلَى بَعِيرِهِ، وَأَمْسَكَ إِنْسَانٌ بِخِطَامِهِ ـ أَوْ بِزِمَامِهِ ـ قَالَ " أَىُّ يَوْمٍ هَذَا ". فَسَكَتْنَا حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ سَيُسَمِّيهِ سِوَى اسْمِهِ. قَالَ " أَلَيْسَ يَوْمَ النَّحْرِ ". قُلْنَا بَلَى. قَالَ " فَأَىُّ شَهْرٍ هَذَا ". فَسَكَتْنَا حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ سَيُسَمِّيهِ بِغَيْرِ اسْمِهِ. فَقَالَ " أَلَيْسَ بِذِي الْحِجَّةِ ". قُلْنَا بَلَى. قَالَ " فَإِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ وَأَعْرَاضَكُمْ بَيْنَكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا، فِي شَهْرِكُمْ هَذَا، فِي بَلَدِكُمْ هَذَا. لِيُبَلِّغِ الشَّاهِدُ الْغَائِبَ، فَإِنَّ الشَّاهِدَ عَسَى أَنْ يُبَلِّغَ مَنْ هُوَ أَوْعَى لَهُ مِنْهُ ".
Бизга Мусаддад ривоят қилди, у деди: бизга Бишр ривоят қилди, у деди: бизга Ибн Авн, Ибн Сириндан, у Абдурраҳмон ибн Абу Бакрадан, у отасидан ривоят қилди — у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни эслаб (айтди): У киши туяларига ўтирган, бир киши туянинг жиловини ушлаб турган эди. У: «Бу қайси кун?» дедилар. Биз, у буни ўз номидан бошқа ном билан атайдилар деб ўйлаб, жим турдик. У: «Наҳр (қурбонлик) куни эмасми?» дедилар. Биз: «Ҳа,» дедик. У: «Бу қайси ой?» дедилар. Биз жим турдик. У: «Зулҳижжа эмасми?» дедилар. Биз: «Ҳа,» дедик. У: «Албатта, қонларингиз, молларингиз ва ор-номусларингиз орангларда — мана шу кунингиз ҳурматидек, мана шу ойингизда, мана шу шаҳрингизда — ҳаром (муқаддас)дир. Бас, ҳозир бўлган ғойибга етказсин, зеро ҳозир бўлган, ўзидан кўра (буни) яхшироқ сақлайдиган кишига етказиши мумкин,» дедилар.