حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنْتُ أَتَسَحَّرُ فِي أَهْلِي، ثُمَّ تَكُونُ سُرْعَتِي أَنْ أُدْرِكَ السُّجُودَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم.
Муҳаммад ибн Убайдуллаҳ бизга айтди: Абдулазиз ибн Абу Ҳозим бизга айтди, Абу Ҳозимдан, у Саҳл ибн Саъд розияллаҳу анҳудан: У деди: Мен аҳлим (оилам)да саҳарлик қилар эдим, сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан сажда(намоз)га етишишим учун шошилар эдим.