حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَنَسٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ تَسَحَّرْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَامَ إِلَى الصَّلاَةِ. قُلْتُ كَمْ كَانَ بَيْنَ الأَذَانِ وَالسَّحُورِ قَالَ قَدْرُ خَمْسِينَ آيَةً.
Муслим ибн Иброҳим бизга айтди: Ҳишом бизга айтди: Қатода бизга айтди, Анасдан, у Зайд ибн Собит розияллаҳу анҳудан: У деди: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан саҳарлик қилдик, сўнг у зот намозга турди. Мен: ‹Азон билан саҳарлик орасида қанча (вақт) бор эди?› дедим. У: ‹Эллик оят (ўқиш) миқдорида› деди.