حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنَّ الأَخِرَ وَقَعَ عَلَى امْرَأَتِهِ فِي رَمَضَانَ. فَقَالَ " أَتَجِدُ مَا تُحَرِّرُ رَقَبَةً ". قَالَ لاَ. قَالَ " فَتَسْتَطِيعُ أَنْ تَصُومَ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ ". قَالَ لاَ. قَالَ " أَفَتَجِدُ مَا تُطْعِمُ بِهِ سِتِّينَ مِسْكِينًا ". قَالَ لاَ. قَالَ فَأُتِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِعَرَقٍ فِيهِ تَمْرٌ ـ وَهُوَ الزَّبِيلُ ـ قَالَ " أَطْعِمْ هَذَا عَنْكَ ". قَالَ عَلَى أَحْوَجَ مِنَّا مَا بَيْنَ لاَبَتَيْهَا أَهْلُ بَيْتٍ أَحْوَجُ مِنَّا. قَالَ " فَأَطْعِمْهُ أَهْلَكَ ".
Усмон ибн Абу Шайба бизга айтди: Жарир бизга айтди, Мансурдан, у Зуҳрийдан, у Ҳумайд ибн Абдурраҳмондан, у Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳудан: Бир киши Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга келиб: ‹Фалончи (мен) Рамазонда хотинига яқинлик қилди› деди. У зот: «Бир қулни озод қиладиган (мол) топасанми?» дедилар. У: ‹Йўқ› деди. У зот: «Бўлмаса, кетма-кет икки ой рўза тутишга қодирмисан?» дедилар. У: ‹Йўқ› деди. У зот: «Олтмиш мискинни таомлантирадиган (мол) топасанми?» дедилар. У: ‹Йўқ› деди. У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга ичида хурмо бўлган бир арақ — у забил (сават) (дегани) — келтирилди. У зот: «Буни ўз (каффоратинг) ўрнига едир» дедилар. У: ‹Биздан кўра муҳтожроқгами? Унинг икки қора тошли (лобатайни) орасида биздан кўра муҳтожроқ бирор аҳли-байт йўқ› деди. У зот: «Бўлмаса, уни аҳлингга едир» дедилар.