حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، قَالَ سَمِعْتُ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ تَقُولُ كَانَ يَكُونُ عَلَىَّ الصَّوْمُ مِنْ رَمَضَانَ، فَمَا أَسْتَطِيعُ أَنْ أَقْضِيَ إِلاَّ فِي شَعْبَانَ. قَالَ يَحْيَى الشُّغْلُ مِنَ النَّبِيِّ أَوْ بِالنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
Аҳмад ибн Юнус бизга айтди: Зуҳайр бизга айтди: Яҳё бизга айтди, Абу Саламадан: У деди: Мен Оиша розияллаҳу анҳони шундай деганини эшитди: Менинг зиммамда Рамазондан (қолди) рўза бўлар эди, мен уни фақат Шаъбонда қазо қила олар эдим. Яҳё деди: (Бунинг сабаби) Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан — ёки: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан — банд(машғул)лик (эди).