حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، حَدَّثَنَا الشَّيْبَانِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي أَوْفَى ـ رضى الله عنه ـ قَالَ سِرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ صَائِمٌ، فَلَمَّا غَرَبَتِ الشَّمْسُ قَالَ " انْزِلْ، فَاجْدَحْ لَنَا ". قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، لَوْ أَمْسَيْتَ. قَالَ " انْزِلْ، فَاجْدَحْ لَنَا ". قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّ عَلَيْكَ نَهَارًا. قَالَ " انْزِلْ، فَاجْدَحْ لَنَا ". فَنَزَلَ، فَجَدَحَ، ثُمَّ قَالَ " إِذَا رَأَيْتُمُ اللَّيْلَ أَقْبَلَ مِنْ هَا هُنَا فَقَدْ أَفْطَرَ الصَّائِمُ ". وَأَشَارَ بِإِصْبَعِهِ قِبَلَ الْمَشْرِقِ.
Мусаддад бизга айтди: Абдулвоҳид бизга айтди: Шайбоний бизга айтди: У деди: Мен Абдуллаҳ ибн Абу Авфо розияллаҳу анҳуни шундай деганини эшитди: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан юрар эдик, у зот рўзадор эди. Қуёш ботганида, у зот: «Туш, бизга қориштириб бер» дедилар. У: ‹Ё Расулуллаҳ, кеч кирса (кутсангиз)...› деди. У зот: «Туш, бизга қориштириб бер» дедилар. У: ‹Ё Расулуллаҳ, сеннинг устингда кундуз бор› деди. У зот: «Туш, бизга қориштириб бер» дедилар. У тушди, қориштирди, сўнг у зот: «Тунни шу томондан келди деб кўрсангиз, рўзадор оғиз очди» дедилар ва бармоғи билан шарқ томонга ишора қилдилар.