حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ عَامَ الْفَتْحِ، وَهُوَ بِمَكَّةَ " إِنَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ حَرَّمَ بَيْعَ الْخَمْرِ وَالْمَيْتَةِ وَالْخِنْزِيرِ وَالأَصْنَامِ ". فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَرَأَيْتَ شُحُومَ الْمَيْتَةِ فَإِنَّهَا يُطْلَى بِهَا السُّفُنُ، وَيُدْهَنُ بِهَا الْجُلُودُ، وَيَسْتَصْبِحُ بِهَا النَّاسُ. فَقَالَ " لاَ، هُوَ حَرَامٌ ". ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ ذَلِكَ " قَاتَلَ اللَّهُ الْيَهُودَ، إِنَّ اللَّهَ لَمَّا حَرَّمَ شُحُومَهَا جَمَلُوهُ ثُمَّ بَاعُوهُ فَأَكَلُوا ثَمَنَهُ ". قَالَ أَبُو عَاصِمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ، كَتَبَ إِلَىَّ عَطَاءٌ سَمِعْتُ جَابِرًا ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
Бизга Қутайба ривоят қилди, бизга Лайс ривоят қилди, у Язид ибн Абу Ҳабибдан, у Ато ибн Абу Рабоҳдан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан (розияллаҳу анҳумо): У Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни Фатҳ йили Маккада туриб шундай деяётганини эшитди: «Аллаҳ ва Унинг Расули хамр (вино), ўлимтик, чўчқа ва бутлар (санамлар)ни сотишни ҳаром қилди». Сўралди: Ё Расулуллаҳ, ўлимтикнинг мойи ҳақида айтгинчи — у билан кемалар сурилади, терилар мойланади, одамлар чироқ ёқади-ку? У деди: «Йўқ, у ҳаромдир». Сўнг Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шунда деди: «Аллаҳ яҳудийларни ҳалок қилсин! Аллаҳ уларга мойларини ҳаром қилганда, улар уни эритиб (суюлтириб), сўнг сотиб, унинг пулини едилар». Абу Осим деди: Бизга Абдулҳамид ривоят қилди, бизга Язид ривоят қилди: Менга Ато ёзиб (хат) юборди: Мен Жобирни (розияллаҳу анҳу) Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан эшитдим.