حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا الْعَوَّامُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَجُلاً، أَقَامَ سِلْعَةً، وَهُوَ فِي السُّوقِ، فَحَلَفَ بِاللَّهِ لَقَدْ أَعْطَى بِهَا مَا لَمْ يُعْطَ، لِيُوقِعَ فِيهَا رَجُلاً مِنَ الْمُسْلِمِينَ، فَنَزَلَتْ {إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلاً }
Амр ибн Муҳаммад бизга айтди: Ҳушайм бизга айтди: Аввом бизга хабар берди, Иброҳим ибн Абдурраҳмондан, у Абдуллаҳ ибн Абу Авфо розияллаҳу анҳудан: Бир киши — бозорда турган ҳолда — бир мол(маҳсулот)ни таклиф қилди ва — мусулмонлардан бир кишини унга (сотиб олишга) тушириш учун — Аллаҳга қасам ичди-ки, унга (аввал) берилмаган (нарх)ни беришган. Шунда: ‹‹Албатта Аллаҳнинг аҳди ва ўз қасамларини оз баҳо(пул)га сотувчилар...›› (ояти) нозил бўлди.