Заргар ҳақида айтилганлар

حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَلِيُّ بْنُ حُسَيْنٍ، أَنَّ حُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ ـ رضى الله عنهما ـ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَلِيًّا ـ عَلَيْهِ السَّلاَمُ ـ قَالَ كَانَتْ لِي شَارِفٌ مِنْ نَصِيبِي مِنَ الْمَغْنَمِ، وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَعْطَانِي شَارِفًا مِنَ الْخُمْسِ، فَلَمَّا أَرَدْتُ أَنْ أَبْتَنِيَ بِفَاطِمَةَ ـ عَلَيْهَا السَّلاَمُ ـ بِنْتِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاعَدْتُ رَجُلاً صَوَّاغًا مِنْ بَنِي قَيْنُقَاعَ أَنْ يَرْتَحِلَ مَعِي فَنَأْتِيَ بِإِذْخِرٍ أَرَدْتُ أَنْ أَبِيعَهُ مِنَ الصَّوَّاغِينَ، وَأَسْتَعِينَ بِهِ فِي وَلِيمَةِ عُرُسِي‏.‏

Абдон бизга айтди: Абдуллаҳ бизга хабар берди: Юнус бизга хабар берди, Ибн Шиҳобдан: У деди: Али ибн Ҳусайн менга хабар берди: Ҳусайн ибн Али розияллаҳу анҳума унга хабар берди-ки, Али алайҳиссалом деди: Менинг ўлжа(ғанимат)даги улушимдан бир кекса туя (шориф) бор эди, ва Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам менга хумус(бешдан бир)дан (яна) бир кекса туя берган эди. Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг қизи Фотима алайҳассалом билан (қовушиб) оила қурмоқчи бўлганимда, мен Бану Қайнуқўдан бир заргар киши билан — у мен билан бирга йўлга чиқиб, изихр келтиришимиз ҳақида — ваъда қилдим. Мен уни заргарларга сотиб, ўртоғим (тўйи) валимасида ундан фойдаланмоқчи эдим.

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَ مَكَّةَ، وَلَمْ تَحِلَّ لأَحَدٍ قَبْلِي، وَلاَ لأَحَدٍ بَعْدِي، وَإِنَّمَا حَلَّتْ لِي سَاعَةً مِنْ نَهَارٍ، وَلاَ يُخْتَلَى خَلاَهَا، وَلاَ يُعْضَدُ شَجَرُهَا، وَلاَ يُنَفَّرُ صَيْدُهَا وَلاَ يُلْتَقَطُ لُقَطَتُهَا إِلاَّ لِمُعَرِّفٍ ‏"‏‏.‏ وَقَالَ عَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ إِلاَّ الإِذْخِرَ لِصَاغَتِنَا وَلِسُقُفِ بُيُوتِنَا‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ إِلاَّ الإِذْخِرَ ‏"‏‏.‏ فَقَالَ عِكْرِمَةُ هَلْ تَدْرِي مَا يُنَفَّرُ صَيْدُهَا هُوَ أَنْ تُنَحِّيَهُ مِنَ الظِّلِّ، وَتَنْزِلَ مَكَانَهُ‏.‏ قَالَ عَبْدُ الْوَهَّابِ عَنْ خَالِدٍ لِصَاغَتِنَا وَقُبُورِنَا‏.‏

Ишоқ бизга айтди: Холид ибн Абдуллаҳ бизга айтди, Холиддан, у Икримадан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумадан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Албатта Аллаҳ Маккани ҳаром (муқаддас) қилди, у мендан олдин ҳеч кимга ҳалол бўлмади, мендан кейин (ҳам) ҳеч кимга ҳалол бўлмайди, менга фақат кундузнинг бир соатида ҳалол бўлди. Унинг ўтлари ўрилмайди, дарахти кесилмайди, овини ҳуркитиб (овлаб) бўлмайди, топилган нарсасини — эълон қилувчидан бошқа(си) — териб олмайди» дедилар. Аббос ибн Абдул-Мутталиб: ‹Изихрдан бошқа — заргарларимиз ва уйларимизнинг томлари учун› деди. У зот: «Изихрдан бошқа» дедилар. Икрима: ‹‹Овини ҳуркитмайди› (дегани) нималигини биласанми? У — уни соядан суриб (ҳайдаб), ўзи унинг жойига тушишидир› деди. Абдулваҳҳоб Холиддан: ‹заргарларимиз ва қабрларимиз учун› деди.