حَدَّثَنَا عِمْرَانُ بْنُ مَيْسَرَةَ، حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ الْعَوَّامِ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي بَكْرَةَ، عَنْ أَبِيهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْفِضَّةِ بِالْفِضَّةِ وَالذَّهَبِ بِالذَّهَبِ، إِلاَّ سَوَاءً بِسَوَاءٍ، وَأَمَرَنَا أَنْ نَبْتَاعَ الذَّهَبَ بِالْفِضَّةِ كَيْفَ شِئْنَا، وَالْفِضَّةَ بِالذَّهَبِ كَيْفَ شِئْنَا.
Бизга Имрон ибн Майсара ривоят қилди, бизга Аббод ибн Аввом ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Абу Ишоқ хабар берди, бизга Абдурроҳман ибн Абу Бакра ривоят қилди, у отасидан (розияллаҳу анҳу), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кумушни кумушга ва олтинни олтинга, фақат тенг-бареобар бўлмаса, (сотиш)дан ман қилди ва бизга олтинни кумушга хоҳлаганимизча, кумушни олтинга хоҳлаганимизча сотиб олишни буюрди.