حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْمُزَابَنَةِ أَنْ يَبِيعَ ثَمَرَ حَائِطِهِ إِنْ كَانَ نَخْلاً بِتَمْرٍ كَيْلاً، وَإِنْ كَانَ كَرْمًا أَنْ يَبِيعَهُ بِزَبِيبٍ كَيْلاً أَوْ كَانَ زَرْعًا أَنْ يَبِيعَهُ بِكَيْلِ طَعَامٍ، وَنَهَى عَنْ ذَلِكَ كُلِّهِ.
Бизга Қутайба ривоят қилди, бизга Лайс ривоят қилди, у Нофеъдан, у Ибн Умардан (розияллаҳу анҳумо), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) музобанадан ман қилди — яъни ўз боғининг мевасини, агар хурмо бўлса (қуруқ) хурмога ўлчов билан сотиши, агар узум бўлса уни майизга ўлчов билан сотиши, ёки экин бўлса уни таом ўлчови билан сотишидир — буларнинг ҳаммасидан ман қилди.