حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، هِشَامُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كُنْتُ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ يَأْكُلُ جُمَّارًا، فَقَالَ " مِنَ الشَّجَرِ شَجَرَةٌ كَالرَّجُلِ الْمُؤْمِنِ ". فَأَرَدْتُ أَنْ أَقُولَ هِيَ النَّخْلَةُ. فَإِذَا أَنَا أَحْدَثُهُمْ قَالَ " هِيَ النَّخْلَةُ ".
Бизга Абулвалид Ҳишом ибн Абдулмалик ривоят қилди, бизга Абу Авона ривоят қилди, у Абу Бишрдан, у Мужоҳиддан, у Ибн Умардан (розияллаҳу анҳумо), у деди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдида эдим, у жуммор (хурмо ўзаги) еяётган эди. У деди: «Дарахтлар ичида бир дарахт борки, у мўмин кишига ўхшайди». Мен: У хурмо дарахти, демоқчи бўлдим. Қарасам, мен уларнинг энг ёшиман (жим турдим). У деди: «У хурмо дарахти».