حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " خَرَجَ ثَلاَثَةٌ يَمْشُونَ فَأَصَابَهُمُ الْمَطَرُ، فَدَخَلُوا فِي غَارٍ فِي جَبَلٍ، فَانْحَطَّتْ عَلَيْهِمْ صَخْرَةٌ. قَالَ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ادْعُوا اللَّهَ بِأَفْضَلِ عَمَلٍ عَمِلْتُمُوهُ. فَقَالَ أَحَدُهُمُ اللَّهُمَّ، إِنِّي كَانَ لِي أَبَوَانِ شَيْخَانِ كَبِيرَانِ، فَكُنْتُ أَخْرُجُ فَأَرْعَى، ثُمَّ أَجِيءُ فَأَحْلُبُ، فَأَجِيءُ بِالْحِلاَبِ فَآتِي بِهِ أَبَوَىَّ فَيَشْرَبَانِ، ثُمَّ أَسْقِي الصِّبْيَةَ وَأَهْلِي وَامْرَأَتِي، فَاحْتَبَسْتُ لَيْلَةً. فَجِئْتُ فَإِذَا هُمَا نَائِمَانِ ـ قَالَ ـ فَكَرِهْتُ أَنْ أُوقِظَهُمَا، وَالصِّبِيْةُ يَتَضَاغَوْنَ عِنْدَ رِجْلَىَّ، فَلَمْ يَزَلْ ذَلِكَ دَأْبِي وَدَأْبَهُمَا، حَتَّى طَلَعَ الْفَجْرُ اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنِّي فَعَلْتُ ذَلِكَ ابْتِغَاءَ وَجْهِكَ فَافْرُجْ عَنَّا فُرْجَةً نَرَى مِنْهَا السَّمَاءَ. قَالَ فَفُرِجَ عَنْهُمْ. وَقَالَ الآخَرُ اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنِّي كُنْتُ أُحِبُّ امْرَأَةً مِنْ بَنَاتِ عَمِّي كَأَشَدِّ مَا يُحِبُّ الرَّجُلُ النِّسَاءَ، فَقَالَتْ لاَ تَنَالُ ذَلِكَ مِنْهَا حَتَّى تُعْطِيَهَا مِائَةَ دِينَارٍ. فَسَعَيْتُ فِيهَا حَتَّى جَمَعْتُهَا، فَلَمَّا قَعَدْتُ بَيْنَ رِجْلَيْهَا قَالَتِ اتَّقِ اللَّهَ، وَلاَ تَفُضَّ الْخَاتَمَ إِلاَّ بِحَقِّهِ. فَقُمْتُ وَتَرَكْتُهَا، فَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنِّي فَعَلْتُ ذَلِكَ ابْتِغَاءَ وَجْهِكَ فَافْرُجْ عَنَّا فُرْجَةً، قَالَ فَفَرَجَ عَنْهُمُ الثُّلُثَيْنِ. وَقَالَ الآخَرُ اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنِّي اسْتَأْجَرْتُ أَجِيرًا بِفَرَقٍ مِنْ ذُرَةٍ فَأَعْطَيْتُهُ، وَأَبَى ذَاكَ أَنْ يَأْخُذَ، فَعَمَدْتُ إِلَى ذَلِكَ الْفَرَقِ، فَزَرَعْتُهُ حَتَّى اشْتَرَيْتُ مِنْهُ بَقَرًا وَرَاعِيَهَا، ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ أَعْطِنِي حَقِّي. فَقُلْتُ انْطَلِقْ إِلَى تِلْكَ الْبَقَرِ وَرَاعِيهَا، فَإِنَّهَا لَكَ. فَقَالَ أَتَسْتَهْزِئُ بِي. قَالَ فَقُلْتُ مَا أَسْتَهْزِئُ بِكَ وَلَكِنَّهَا لَكَ. اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنِّي فَعَلْتُ ذَلِكَ ابْتِغَاءَ وَجْهِكَ فَافْرُجْ عَنَّا. فَكُشِفَ عَنْهُمْ ".
Бизга Яъқуб ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Абу Осим ривоят қилди, бизга Ибн Журайж хабар берди, у деди: Менга Мусо ибн Уқба хабар берди, у Нофеъдан, у Ибн Умардан (розияллаҳу анҳумо), у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан, у деди: «Уч киши йўлга чиқиб кетаётган эди, уларни ёмғир тутди. Улар тоғдаги бир ғорга кирдилар, устларига бир қоя тушиб (оғзини беркитиб) қолди. Улар бир-бирларига: Аллаҳга қилган энг афзал амалингиз билан дуо қилинглар, дедилар. Улардан бири деди: Аллаҳим, менинг кекса, қари ота-онам бор эди. Мен (мол боқишга) чиқиб, (уларни) боқар, сўнг келиб (сут) соғардим, сутни келтириб ота-онамга берардим, улар ичардилар. Сўнг болаларни, аҳлимни ва хотинимни суғорардим. Бир кеча кеч қолдим, келсам, улар ухлаб қолган эдилар. Мен уларни уйғотишни ёқтирмадим, болалар эса оёғим олдида очликдан йиғлардилар. Бу менинг ва уларнинг ҳолатим шу каби давом этди, токи тонг отгунча. Аллаҳим, агар Сен менинг буни фақат Сенинг юзингни (розилигингни) истаб қилганимни билсанг, бизга ундан осмонни кўрадиган бир тирқиш очиб бер. Шунда уларга бир оз очилди. Бошқаси деди: Аллаҳим, агар Сен менинг амакимнинг қизларидан бирини эркак аёлларни энг кучли севганидек севганимни билсанг. У: Сен унга юз динор бермагунингча бунга эриша олмайсан, деди. Мен у (пул) йўлида ҳаракат қилиб, уни тўпладим. Унинг икки оёғи орасига ўтирганимда, у: Аллаҳдан қўрқ, муҳрни (бокиралигини) фақат ҳаққи билан бузгин, деди. Мен туриб, уни тарк этдим. Агар Сен менинг буни фақат Сенинг юзингни истаб қилганимни билсанг, бизга бир тирқиш очиб бер. Шунда уларга учдан икки қисми очилди. Бошқаси деди: Аллаҳим, агар Сен менинг бир ёлланма ишчини бир фарақ жўхорига ёллаб, унга (ҳақини) берганимни, у эса уни олишдан бош тортганини билсанг. Мен ўша фарақни (экиб) ғамхўрлик қилдим, токи ундан мол ва унинг чўпони(ни) сотиб олдим. Сўнг у келиб: Эй Аллаҳнинг бандаси, менинг ҳақимни бер, деди. Мен: Анави мол ва унинг чўпони олдига бор, у сеникидир, дедим. У: Мени масхара қиляпсанми? деди. Мен: Сени масхара қилмайман, балки у сеникидир, дедим. Аллаҳим, агар Сен менинг буни Сенинг юзингни истаб қилганимни билсанг, биздан (қояни) оч. Шунда улардан (қоя) очилди».