حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ جَاءَ رَجُلٌ مُشْرِكٌ مُشْعَانٌّ طَوِيلٌ بِغَنَمٍ يَسُوقُهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " بَيْعًا أَمْ عَطِيَّةً أَوْ قَالَ أَمْ هِبَةً ". قَالَ لاَ بَلْ بَيْعٌ. فَاشْتَرَى مِنْهُ شَاةً.
Бизга Абу Нуъмон ривоят қилди, бизга Муътамир ибн Сулаймон ривоят қилди, у отасидан, у Абу Усмондан, у Абдурроҳман ибн Абу Бакрдан (розияллаҳу анҳумо), у деди: Биз Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан эдик. Сўнг патила сочли, баланд бўйли мушрик бир киши қўйларни ҳайдаб келди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) деди: «Сотувми ёки ато (совға)ми — ёки ҳибами?» У деди: Йўқ, балки сотув. У ундан бир қўй сотиб олди.