حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ عَلِيٍّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ أَتَصَدَّقَ بِجِلاَلِ الْبُدْنِ الَّتِي نُحِرَتْ وَبِجُلُودِهَا.
Bizga Qabisa rivoyat qildi, bizga Sufyon rivoyat qildi, u Ibn Abu Najihdan, u Mujohiddan, u Abdurrohman ibn Abu Layloda, u Alidan (roziyallahu anhu), u dedi: Rasulullah (sollallahu alayhi vasallam) menga so'yilgan tuyalarning yopinchiqlari va terilarini sadaqa qilishni buyurdi.
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ، عَنْ أَبِي الْخَيْرِ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَعْطَاهُ غَنَمًا يَقْسِمُهَا عَلَى صَحَابَتِهِ، فَبَقِيَ عَتُودٌ فَذَكَرَهُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ "ضَحِّ بِهِ أَنْتَ
Bizga Amr ibn Xolid rivoyat qildi, bizga Lays rivoyat qildi, u Yaziddan, u Abulxayrdan, u Uqba ibn Omirdan (roziyallahu anhu): Nabiy (sollallahu alayhi vasallam) unga sahobalariga taqsimlab berish uchun qo'ylar berdi. Bir (yosh) echki (atud) ortib qoldi, u buni Nabiy (sollallahu alayhi vasallam)ga zikr qildi. U dedi: «Uni o'zing qurbonlik qil».
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي يُوسُفُ بْنُ الْمَاجِشُونِ، عَنْ صَالِحِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَاتَبْتُ أُمَيَّةَ بْنَ خَلَفٍ كِتَابًا بِأَنْ يَحْفَظَنِي فِي صَاغِيَتِي بِمَكَّةَ، وَأَحْفَظَهُ فِي صَاغِيَتِهِ بِالْمَدِينَةِ، فَلَمَّا ذَكَرْتُ الرَّحْمَنَ قَالَ لاَ أَعْرِفُ الرَّحْمَنَ، كَاتِبْنِي بِاسْمِكَ الَّذِي كَانَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ. فَكَاتَبْتُهُ عَبْدُ عَمْرٍو فَلَمَّا كَانَ فِي يَوْمِ بَدْرٍ خَرَجْتُ إِلَى جَبَلٍ لأُحْرِزَهُ حِينَ نَامَ النَّاسُ فَأَبْصَرَهُ بِلاَلٌ فَخَرَجَ حَتَّى وَقَفَ عَلَى مَجْلِسٍ مِنَ الأَنْصَارِ فَقَالَ أُمَيَّةُ بْنُ خَلَفٍ، لاَ نَجَوْتُ إِنْ نَجَا أُمَيَّةُ. فَخَرَجَ مَعَهُ فَرِيقٌ مِنَ الأَنْصَارِ فِي آثَارِنَا، فَلَمَّا خَشِيتُ أَنْ يَلْحَقُونَا خَلَّفْتُ لَهُمُ ابْنَهُ، لأَشْغَلَهُمْ فَقَتَلُوهُ ثُمَّ أَبَوْا حَتَّى يَتْبَعُونَا، وَكَانَ رَجُلاً ثَقِيلاً، فَلَمَّا أَدْرَكُونَا قُلْتُ لَهُ ابْرُكْ. فَبَرَكَ، فَأَلْقَيْتُ عَلَيْهِ نَفْسِي لأَمْنَعَهُ، فَتَخَلَّلُوهُ بِالسُّيُوفِ مِنْ تَحْتِي، حَتَّى قَتَلُوهُ، وَأَصَابَ أَحَدُهُمْ رِجْلِي بِسَيْفِهِ، وَكَانَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ يُرِينَا ذَلِكَ الأَثَرَ فِي ظَهْرِ قَدَمِهِ. قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ سَمِعَ يُوسُفُ صَالِحًا وَإِبْرَاهِيمُ أَبَاهُ
Bizga Abdulaziz ibn Abdulloh rivoyat qildi, u dedi: Menga Yusuf ibn Mojishun rivoyat qildi, u Solih ibn Ibrohim ibn Abdurrohman ibn Avfdan, u otasidan, u bobosi Abdurrohman ibn Avfdan (roziyallahu anhu), u dedi: Men Umayya ibn Xalaf bilan bir bitim (xat) yozdim: u meni Makkadagi mol-mulkimda himoya qilishi, men uni Madinadagi mol-mulkida himoya qilishim (haqida). Men Rohman (degan ismni) zikr qilganimda, u: Men Rohmanni tanimayman, johiliyatda bo'lgan isming bilan men bilan bitim yoz, dedi. Men u bilan «Abdu Amr» (deb) bitim yozdim. Badr kuni bo'lganda, men odamlar uxlaganda uni yashirish (himoya qilish) uchun bir toqqa chiqdim. Uni Bilol ko'rib qoldi va chiqib, toki Ansorning bir majlisiga to'xtadi va: Umayya ibn Xalaf! Agar Umayya qutulsa, men qutulmay (o'lay), dedi. U bilan Ansordan bir guruh bizning izimizdan chiqdi. Ular bizga yetib olishidan qo'rqqanimda, men ularni ovora qilish uchun uning o'g'lini ularga (orqaga) qoldirdim. Ular uni o'ldirdilar, so'ng bizni ta'qib qilishdan to'xtamadilar. U (Umayya) og'ir (semiz) kishi edi. Ular bizga yetib olganda, men unga: Cho'k (yot), dedim. U cho'kdi, men uni himoya qilish uchun o'zimni uning ustiga tashladim. Ular qilichlari bilan meni ostimdan o'tib (sanchib), uni o'ldirdilar. Ulardan biri qilichi bilan oyog'imga tegdi. Abdurrohman ibn Avf bizga oyog'i ustidagi o'sha izni ko'rsatar edi. Abu Abdulloh dedi: Yusuf Solihni eshitdi, Ibrohim esa otasini (eshitdi).
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ الْمَجِيدِ بْنِ سُهَيْلِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، وَأَبِي، هُرَيْرَةَ رضى الله عنهما أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اسْتَعْمَلَ رَجُلاً عَلَى خَيْبَرَ، فَجَاءَهُمْ بِتَمْرٍ جَنِيبٍ فَقَالَ " أَكُلُّ تَمْرِ خَيْبَرَ هَكَذَا ". فَقَالَ إِنَّا لَنَأْخُذُ الصَّاعَ مِنْ هَذَا بِالصَّاعَيْنِ، وَالصَّاعَيْنِ بِالثَّلاَثَةِ. فَقَالَ " لاَ تَفْعَلْ، بِعِ الْجَمْعَ بِالدَّرَاهِمِ، ثُمَّ ابْتَعْ بِالدَّرَاهِمِ جَنِيبًا ". وَقَالَ فِي الْمِيزَانِ مِثْلَ ذَلِكَ.
Bizga Abdulloh ibn Yusuf rivoyat qildi, bizga Molik xabar berdi, u Abdulmajid ibn Suhayl ibn Abdurrohman ibn Avfdan, u Said ibn Musayyabdan, u Abu Said Xudriy va Abu Hurayradan (roziyallahu anhumo): Rasulullah (sollallahu alayhi vasallam) bir kishini Xaybarga (omil qilib) tayinladi. U ularga janib (sifatli) xurmo keltirdi. U dedi: «Xaybarning hamma xurmosi shundaymi?» U dedi: Biz bunday (sifatli)ning bir so'ini ikki so'ga, ikki so'ini uch (so')ga olamiz. U dedi: «Bunday qilma! Aralash (oddiy)ni dirhamga sot, so'ng dirhamga janib (sifatli) sotib ol». Va tarozida (vaznda) ham shunga o'xshash dedi.