حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ، أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ، قَالَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه قَدِمَ طُفَيْلُ بْنُ عَمْرٍو الدَّوْسِيُّ وَأَصْحَابُهُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّ دَوْسًا عَصَتْ وَأَبَتْ، فَادْعُ اللَّهَ عَلَيْهَا. فَقِيلَ هَلَكَتْ دَوْسٌ. قَالَ " اللَّهُمَّ اهْدِ دَوْسًا وَائْتِ بِهِمْ ".
Абул-Ямон бизга айтди, Шуъайб бизга хабар берди, Абуз-Зинод бизга айтди, Абдураҳмон деди: Абу Ҳурайра розияллаҳу анҳу деди: Туфайл ибн Амр Давсий ва ҳамроҳлари Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келдилар ва: «Эй Расулуллаҳ, Давс (қабиласи) итоатсизлик қилди ва (Исломдан) бош тортди, уларга қарши Аллаҳга дуо қил», дедилар. Шунда: «Давс ҳалок бўлди», дейилди. У: «Аллаҳим, Давсни ҳидоят қил ва уларни (Исломга) келтир», деди.