حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ أَخْبَرَهُ أَنَّ هِرَقْلَ قَالَ لَهُ سَأَلْتُكَ كَيْفَ كَانَ قِتَالُكُمْ إِيَّاهُ فَزَعَمْتَ أَنَّ الْحَرْبَ سِجَالٌ وَدُوَلٌ، فَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْتَلَى ثُمَّ تَكُونُ لَهُمُ الْعَاقِبَةُ.
Бизга Яҳё ибн Букайр ривоят қилди, бизга Лайс ривоят қилди, у деди: Менга Юнус ривоят қилди, у Ибн Шиҳобдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳдан: Абдуллаҳ ибн Аббос унга хабар берди: Абу Суфён унга хабар берди: Ҳирақл унга деди: Мен сендан: Сизнинг у билан уришишингиз қандай бўлди? деб сўрадим, сен уруш галма-гал (навбатма-навбат) бўлиб туради деб айтдинг. Расуллар (пайғамбарлар) шундай — синалар, сўнг оқибат (ғалаба) уларнинг бўлади.