حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ أَبُو أَحْمَدَ، حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنْ قَتَادَةَ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، أَنَّ أُمَّ الرُّبَيِّعِ بِنْتَ الْبَرَاءِ، وَهْىَ أُمُّ حَارِثَةَ بْنِ سُرَاقَةَ أَتَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ، أَلاَ تُحَدِّثُنِي عَنْ حَارِثَةَ وَكَانَ قُتِلَ يَوْمَ بَدْرٍ أَصَابَهُ سَهْمٌ غَرْبٌ، فَإِنْ كَانَ فِي الْجَنَّةِ، صَبَرْتُ، وَإِنْ كَانَ غَيْرَ ذَلِكَ اجْتَهَدْتُ عَلَيْهِ فِي الْبُكَاءِ. قَالَ " يَا أُمَّ حَارِثَةَ، إِنَّهَا جِنَانٌ فِي الْجَنَّةِ، وَإِنَّ ابْنَكِ أَصَابَ الْفِرْدَوْسَ الأَعْلَى ".
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ривоят қилди, бизга Ҳусайн ибн Муҳаммад Абу Аҳмад ривоят қилди, бизга Шайбон ривоят қилди, у Қатодадан, бизга Анас ибн Молик ривоят қилди: Умм Рубаййиъ бинти Баро — у Ҳориса ибн Суроқанинг онаси — Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га келиб: Ё Аллаҳнинг Набийси, менга Ҳориса ҳақида ривоят қилмайсанми? — у Бадр куни ўлдирилган эди, унга адашган (ғарб) ўқ тегган эди — агар у жаннатда бўлса, сабр қиламан; агар бундан бошқа (ҳолда) бўлса, мен унинг устида йиғлашда (жуда) уринаман, деди. У: «Эй Умм Ҳориса, у (жаннатда) боғлар(даги бир боғ)дир, сенинг ўғлинг Фирдавсул аъло(энг юқори Фирдавс)га эришди», деди.