حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ سَأَلَ رَجُلٌ الْبَرَاءَ ـ رضى الله عنه ـ فَقَالَ يَا أَبَا عُمَارَةَ، أَوَلَّيْتُمْ يَوْمَ حُنَيْنٍ قَالَ الْبَرَاءُ وَأَنَا أَسْمَعُ أَمَّا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمْ يُوَلِّ يَوْمَئِذٍ، كَانَ أَبُو سُفْيَانَ بْنُ الْحَارِثِ آخِذًا بِعِنَانِ بَغْلَتِهِ، فَلَمَّا غَشِيَهُ الْمُشْرِكُونَ نَزَلَ، فَجَعَلَ يَقُولُ أَنَا النَّبِيُّ لاَ كَذِبْ، أَنَا ابْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبْ قَالَ فَمَا رُئِيَ مِنَ النَّاسِ يَوْمَئِذٍ أَشَدُّ مِنْهُ.
Убайдуллаҳ бизга айтди, Исроилдан, Абу Исъҳоқдан, у деди: Бир киши Баро розияллаҳу анҳудан сўради ва: «Эй Абу Умора, сизлар Ҳунайн куни қочдингизми?», деди. Баро — мен эшитиб турардим — деди: Аммо Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўша куни қочмади; Абу Суфён ибнул-Ҳорис унинг хачири жиловидан ушлаб турарди. Мушриклар уни қуршаб олганда, у (хачирдан) тушди ва: «Мен Набийман, ёлғон эмас; мен Абдулмутталибнинг ўғлиман», деди. (У) деди: Ўша куни одамлардан ундан кўра қаттиқроқ (жасур) киши кўрилмади.